Ou vriende, nuwe memories en die Engelse Queen in Ierland.

Dis eers toe ek met klammerige oë vir Suzaan op Gent-Sint Pieters stasie omhels, dat ek agterkom dat ek die laaste paar treë na haar toe gehardloop het. Dit moes bietjie belaglik gelyk het, defnitief nie ‘n toneel wat homself elke dag op daardie einste stasie afspeel nie. Maar hoe dan anders? Nadat ons 2 jaar saam in Stellenbosch gebly het, het sy vir ‘n jaar in Suid Korea gaan skoolgee. En net voor sy terug is, tjaila ek toe Gent toe. So, volgende keer wat jy 2 meisies op ‘n stasie na mekaar toe aangehardloop sien kom, dink dalk daaraan dat hulle mekaar vir ‘n jaar en ‘n half nie gesien het nie.

Die eerste koppie tee saam het so half outomaties gebeur, en is bietjie van ‘n blur as ek nou daaraan terugdink. Dis baie soos daardie laaste eksamenvraestel voor die Desembervakansie op skool – jy sien baie lank daarna uit, en terwyl jy besig is daarmee, kan jy aan niks anders dink as dat die goeie tye NOU gaan begin nie. Die daaropvolgende 2 weke is ‘n bonanza van helder en minder helder herhinneringe van goeie tye. Oues ook, maar veral spiksplinternuwe goeie herhinneringe!

Natuurlik was Suz se volgende drankie in Gent (wag daarvoor…) Bier! Maar nie voordat sy eers frietjes op die Graslei gehad het nie, ‘n gewilde plek waar studente en toeriste die son op somersdae opsoek. Ons het dit goedgedink om Suz op haar eerste aand in Europa opera toe te vat. So, na hierdie bier uitstappie het ons toe redelik gou in die pad geval. Letterlik. En dit het ook ‘n vroeë demper geplaas op die gemak waarmee ek haar op my fiets kon lift. Ek verkies om die trem te blameer wat nie gou genoeg uit ons pad kon kom nie, of die tremspoor wat ek soos die pes probeer vermy

Suzaan, Alismi en ek met Suz se 'verwelkomingsete'

Suzaan, Alismi en ek met Suz se 'verwelkomingsete'

het, of die klipsteenpad wat baaaie pyn veroorsaak vir die agter sitter se agterste anatomie. My hakskoene is natuurlik nie te blameer nie. Punt is, toe ek sê ek gaan stop, toe hèt ek al gestop. En toe ek sê Suz moet spring, toe kantel die fiets mooi netjies 90grade kant toe…met haar nog bo-op die rooster. En as ek sê sy het bene-in-die-lug met die grond kennis gemaak, dan bedoel ek bene-in-die-lug. Ook as ek sê dat diè toeneeltjie homself op ‘n straathoek afgespeel het. Nice. Die opera was toe meer as die belewenis wat ek gehoop het dit gaan wees. Om bloot in die baie mooi, baie ou gebou te wees, was al klaar ‘n ervaring. En om boonop die opera met Nederlandse onderskrifte te kon volg, ‘n welkome verrassing.

Ek het nog altyd geglo in balans. So, na ons met ‘n kultuurinspuiting begin het, was dit tyd vir sport. Maar nie voor ons ook ‘n bierinspuiting gehad het nie (enige atleet wat sy sout werd is, sal vir jou kan sê dat carbo loading die dag voor ‘n halfmarathon die belangrikste deel van jou voorbereiding is). En as mens nou op bier kan carbo load, soveel te meer. Veral as die bier gedrink word by die Heineken experience in Amsterdam! Right, so die Saterdagoggend dou voor dag, vat ons toe die trein

Suz tussen die koperketels by die Heineken Experience in Amsterdam

Suz tussen die koperketels by die Heineken Experience in Amsterdam

Amsterdam toe vir ons biere. En ons het groot sports gehad. (ek beskou dit natuurlik steeds as ‘n leersame, akademiese uitstappie). Gelukkig (ek wonder nou nog of Suz haarself ook so gelukkig ag) vir ons, is daar net mooi in die tyd wat Suz in Europa is ‘n halfmarathon net mooi in die dorp waar Rezel bly. So Sondag neem ons toe deel aan die (wie weet) hoeveelste Leiden halfmarathon – met ‘n ene Mok Scheffer as organiseerder. (ek sê vir julle van hierdie mense het snaaaakse name) As dit nie vir my brandende bors en moeë bene was wat my bestaan en bewussyn bevestig het nie, sou ek gedink het die halfmarathon was ‘n droom. Dit het onwerklik gevoel om deur die prentjiemooi straatjies te hardloop, uit die dorp uit, deur ‘n paar velde en weer terug langs die kanaal af na die eindstreep. Die dorp was in rep en roer. Orals het mense langs die pad gestaan, kinders het aangemoedig, mense het ‘hup’ geskree, blaasorkeste het basuin, musiek het gemotiveer. Dan was daar ook die random individu wat dit op haarself geneem het om die atlete van lemoenskyfies te voorsien (daardie einste soort wat jy tydens netbalwedstryde op laerskool gekry het). Kort naby die eindstreep het ons ‘n groot gejuig gehoor, onseker oor wat dan nou juis diè opgewondenheid sou kon veroorsaak. Wel, daar is min dinge wat jou so nederig hou soos die besef dat iemand anders in dieselfde tyd wat dit jou geneem het om 21.1 km te hardloop, die volle 42.2 kon doen. So met die energie nog tasbaar in die lug na die marathon wenner klaargemaak het, en ‘n boot vol Nederlandse koperblasers in die kanaal langsaan, beur ek en Suz toe oor die eindstreep van ons eerste internasionale halfmarathon – wat ‘n belewenis!

Die res van die week het Suz aan Keukenhof en Gent doen-dinge gewy, terwyl ek in die kantoor besig was om te doen waarvoor ek gekom het. Tot Woensdagaand…Want, as jy die somtotaal van 47euro betaal vir ‘n retoervlug Dublin toe, dan kan jy maar staatmaak daarop dat dit met ongemak gepaard gaan gaan. Nee, nie die tipe in die

Suz kry ons 'matrasse' reg, met ons 'afdakkies' in die agtergrond.

Suz kry ons 'matrasse' reg, met ons 'afdakkies' in die agtergrond.

vliegtuig nie, dis maklik om te hanteer wanneer dit tot ‘n uur en ‘n half beperk is. Die ongemak waarvan ek praat is die soort wat ‘n nag op die lughawe inhou. Want sien, as jy 06:20 moet board, en daar geen publieke vervoer is wat jou op daardie tyd en uur by die lughawe kan besorg nie, dan sorg jy maar dat jy al die vorige aand daar is. En as jy van Suid-Afrika af kom (en Suz boonop voortrekkers gedoen het), het jy ‘n gelukkig ‘n voordeel – jy het ‘n idee hoe om te maak wanneer dit by informele nedersettings kom. So, met al ons klere tot ons beskikking onder ons as isolasie teen die harde vloer, en ons serpe bo-oor ons koppe as isolasie teen die helder lughawe ligte, het ons darem die aand ‘n bietjie geslaap gekry. Nie baie nie, maar tog. Net genoeg om nie om te gee dat almal wat verbygeloop het in ons rigtig gewys en gelag het nie. Wel, ek verkies om te glo dat ons ‘n rewolusie in ‘lughawe slaap’ veroorsaak het – serpe sal nooit meer net serpe kan wees nie…eerde afdakkies, en waterbottels sal in die toekoms na verwys word as gewiggies om hierdie afdakkies bo te hou…

Dis nou alles goed en wel as die queen Ierland vir die eerste keer ooit besoek. Dis ook nog ok as ons eerste besoek ooit aan Dublin met hierdiè besoek saamval. Waar die probleem egter ingekom het, is toe baie van die paaie gesluit was juis vir die rede. So tussendeur geslote paaie en bietjie reën, het ons ons dag in Dublin gevul met doen-

Ek en Suz by die Cliffs of Mohar

Ek en Suz by die Cliffs of Mohar

dinge vir toeriste: St. Patrick’s katedraal, Trinity college, ‘n museum of 2…en natuurlik ‘n Ierse bredie. Nadat ons ‘n groot deel van Dublin platgeloop het op soek na die plek waar die bus stop wanneer die queen op besoek is, kon ons darem toe ons pad uit die stad kry na waar ons vir Corri moes ontmoet. Corri is Suz se vriendin van skool, wat saam met haar rugby-afrigter man in Athlone, so uur en ‘n half uit Dublin bly. (Jip, Athlone is toe nie eie aan die Kaap nie…hoewel ek nie die Iere ooit ‘F-lone’ hoor sê het nie). Ons het vir 4 dae by Corri gebly, en sy het ons op dag 1 op ‘n toer gestuur om die ‘Cliffs of Mohar’ te gaan sien. Dis die 3de grootste cliffs in Ierland, baie mooi, en baie gewild onder toeriste. Saterdag vat Corri vir ons Waterford toe, waar ons bietjie gaan kyk het hoe die kristalfabriek daar werk. En ons was betyds in Kilkenny om te sien hoe Leinster die Heineken Cup wen. Natuurlik is die Ierse oorwinning in ‘n Ierse kroeg met Guinness gevier – wat ‘n ervaring! Die Ierse platteland is selfs nog mooier as wat ek myself voorgestel het. En heelwat natter – daar is ‘n baie goeie rede hoekom alles so groen is. Ek dink nie ek het al ooit in my lewe so baie groen in een dag gesien nie…of so baie reën in 4 dae nie. Nietemin, ons het heerlik gekuier en heerlik gedrink aan ingevoerde Nederburg.

Die volgende week terug in Gent het ek my woorde gesluk dat België slegte weer het. Ek het nuwe waardering vir sonskyn in die somer gekry. Ons volgende paar dae se aktiwiteite is fyn beplan rondom die hoeveelheid en tyd wanneer ons kon eet. En drink. Etes is immers die hoogtepunt van vele van ons uistappies. Selfs nadat ons gehoor het ‘you eat well’, het dit ons nie gestuit nie. Ons het probeer om soveel as moontlik sonskyn in ons etes te inkorporeer, en dit het gelei tot iindidi ngeendidi pieniekgeleenthede. En so tussendeur die laaste week se rondwys en kuier, is daar ook baie gesels rondom vele koppies tee.

Die Vrydagoggend toe ek saam met Suz na die busstop is waar sy haar Parys-bus moes haal, het dit vir die eerste keer in ‘n lang tyd katte en honde gereën in Gent. Oppad terug huis toe kon ek nie help om terug te dink aan wat ‘n xhosa vriend ‘n paar jaar terug vir my van hul kultuur vertel het nie: Hulle glo dat waneer dit reën op die dag wat iemand ‘n plek verlaat, dit ‘n teken is dat daardie persoon die plek met ‘n seëning agterlaat. Wat ‘n memorable kuier. Wat ‘n goeie vriendin. Wat ‘n voorreg! Geseënd 🙂

Advertisements

About anrezavdm

Ek is op hierdie stadium van my lewe steeds 'n student - en sal dit nie vir nou anders wil hê nie. Hierdie rooi kop van my is meestal ook maar 'n baie deurmekaar een, vol dinge wat ek nog wil doen, dinge wat ek bang is ek vergeet, dinge wat ek spyt is ek nie kan doen nie, maar...meestal met 'n stortvloed gedagtes waaruit ek probeer sin maak. Moet dus nie verwag om orde hier raak te lees nie. Ook nie mooi netjiese stories op 'n skinkbord nie. Wel...moet dus nie veel verwag nie, kyk maar net wat jy kry ;) (ek self sien uit om te sien wat dit gaan oplewer)
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s